Kilka instrumentów lotniczych wykorzystuje właściwości żyroskopu do ich działania. Najpopularniejszymi instrumentami zawierającymi żyroskopy są koordynator skrętu, wskaźnik kursu i wskaźnik położenia. Aby zrozumieć, jak te instrumenty działają, wymaga znajomości systemów zasilania instrumentów, zasad żyroskopowych i zasad działania każdego instrumentu.

7.2.1 Zasady żyroskopowe #

Każdy wirujący obiekt wykazuje właściwości żyroskopowe. Koło lub wirnik zaprojektowany i zamontowany w celu wykorzystania tych właściwości nazywa się żyroskopem. Dwie ważne cechy konstrukcyjne żyroskopu instrumentu to duża waga jak na jego rozmiar lub wysoka gęstość oraz obroty przy dużej prędkości z łożyskami o niskim tarciu.

Istnieją dwa ogólne typy mocowań; Użyty typ zależy od tego, która właściwość żyroskopu jest wykorzystywana. Swobodnie lub uniwersalnie zamontowany żyroskop może swobodnie obracać się w dowolnym kierunku wokół jego środka ciężkości. Mówi się, że takie koło ma trzy płaszczyzny wolności. Koło lub wirnik może swobodnie obracać się w dowolnej płaszczyźnie względem podstawy i jest wyważony tak, że przy spoczynku koła żyroskopowego pozostaje w pozycji, w której jest umieszczone. Żyroskopy zamontowane ograniczone lub półsztywne są zamontowane tak, aby jedna z płaszczyzn swobody była utrzymywana w stosunku do podstawy.

Istnieją dwie podstawowe właściwości działania żyroskopowego: sztywność w przestrzeni i precesja.

7.2.2 Sztywność w przestrzeni kosmicznej #

Sztywność w przestrzeni odnosi się do zasady, że żyroskop pozostaje w stałej pozycji w płaszczyźnie, w której się kręci. Przykładem sztywności w przestrzeni jest sztywność koła rowerowego. W miarę jak koła rowerowe zwiększają prędkość, stają się one coraz bardziej stabilne w swojej płaszczyźnie obrotu. Dlatego rower jest bardzo niestabilny i bardzo zwrotny przy niskich prędkościach oraz bardzo stabilny i mniej zwrotny przy wyższych prędkościach.

Dzięki zamontowaniu tego koła lub żyroskopu na zestawie pierścieni gimbalowych żyroskop może obracać się swobodnie w dowolnym kierunku. Tak więc, jeśli pierścienie gimbalu są pochylone, skręcone lub w inny sposób przesunięte, żyroskop pozostaje w płaszczyźnie, w której pierwotnie się obracał. [Figure 7-18]

7.2.3 Precesja #

Precesja to przechylanie lub obracanie żyroskopu w odpowiedzi na siłę odchylenia. Reakcja na tę siłę nie zachodzi w punkcie, w którym została przyłożona; Występuje raczej w punkcie, który znajduje się 90° później w kierunku obrotu. Zasada ta pozwala żyroskopowi określić szybkość obrotu, wykrywając wielkość ciśnienia wytworzonego przez zmianę kierunku. Szybkość, z jaką precesy żyroskopowe są odwrotnie proporcjonalne do prędkości wirnika i proporcjonalne do siły odchylenia.

Posługując się przykładem roweru, precesja działa na koła, aby umożliwić obracanie się roweru. Podczas jazdy z normalną prędkością nie trzeba obracać kierownicy w kierunku pożądanego zakrętu. Jeździec po prostu pochyla się w kierunku, w którym chce iść. Ponieważ koła obracają się w kierunku zgodnym z ruchem wskazówek zegara, patrząc z prawej strony roweru, jeśli jeździec pochyla się w lewo, siła jest przykładana do górnej części koła w lewo. Siła faktycznie działa 90° w kierunku obrotu, co powoduje przyłożenie siły do przedniej części opony, powodując przesunięcie roweru w lewo. Istnieje potrzeba obracania kierownicy przy niskich prędkościach ze względu na niestabilność wolno obracających się żyroskopów, a także zwiększenie szybkości skrętu.

Precesja może również powodować drobne błędy w niektórych instrumentach. [Figure 7-19] Precesja może spowodować przesunięcie żyroskopu swobodnie obracającego się z zamierzonej płaszczyzny obrotu poprzez tarcie łożyska itp. Niektóre instrumenty mogą wymagać korekty wyrównania podczas lotu, na przykład wskaźnika kursu.

7.2.4 Źródła mocy #

W niektórych samolotach wszystkie żyroskopy są podciśnieniowe, podciśnieniowe lub sterowane elektrycznie. W innych statkach powietrznych systemy próżniowe lub ciśnieniowe zapewniają moc dla wskaźników kursu i położenia, podczas gdy układ elektryczny zapewnia moc dla koordynatora skrętu. Większość statków powietrznych ma co najmniej dwa źródła zasilania, aby zapewnić, że co najmniej jedno źródło informacji o banku jest dostępne, jeśli jedno źródło zasilania ulegnie awarii. Układ podciśnienia lub ciśnienia obraca żyroskop, przyciągając strumień powietrza do łopatek wirnika, aby obracać wirnik z dużą prędkością, podobnie jak w przypadku koła wodnego lub turbiny. Ilość podciśnienia lub ciśnienia wymagana do pracy przyrządu jest różna, ale zwykle wynosi od 4,5 „Hg do 5,5 „Hg.

Jednym ze źródeł podciśnienia dla żyroskopów jest pompa napędzana silnikiem łopatkowym, która jest zamontowana na obudowie akcesoriów silnika. Wydajność pompy różni się w różnych samolotach, w zależności od liczby żyroskopów.

Typowy układ próżniowy składa się z napędzanej silnikiem pompy próżniowej, zaworu nadmiarowego, filtra powietrza, wskaźnika i rurki niezbędnej do zakończenia połączeń. Wskaźnik jest zamontowany w tablicy rozdzielczej samolotu i wskazuje ilość ciśnienia w układzie (próżnia jest mierzona w calach rtęci mniejsza niż ciśnienie otoczenia).

Jak pokazano na rysunku 7-20, powietrze jest wciągane do układu próżniowego przez pompę próżniową napędzaną silnikiem. Najpierw przechodzi przez filtr, który zapobiega przedostawaniu się ciał obcych do próżni lub systemu ciśnieniowego. Następnie powietrze porusza się przez wskaźniki położenia i kursu, gdzie powoduje wirowanie żyroskopów. Zawór nadmiarowy zapobiega przekroczeniu zalecanych granic podciśnienia lub ssania. Następnie powietrze jest wyrzucane za burtę lub używane w innych systemach, takich jak nadmuchiwanie pneumatycznych butów do odladzania.

Ważne jest, aby monitorować ciśnienie próżniowe podczas lotu, ponieważ wskaźniki położenia i kursu mogą nie dostarczać wiarygodnych informacji, gdy ciśnienie ssania jest niskie. Wskaźnik podciśnienia lub ssania jest zwykle oznaczony, aby wskazać normalny zakres. Niektóre statki powietrzne są wyposażone w lampkę ostrzegawczą, która zapala się, gdy podciśnienie spadnie poniżej dopuszczalnego poziomu.

Gdy podciśnienie spadnie poniżej normalnego zakresu roboczego, instrumenty żyroskopowe mogą stać się niestabilne i niedokładne. Regularne sprawdzanie instrumentów jest dobrym nawykiem do rozwoju.

7.2.5 Wskaźniki kierunkowe #

Samoloty używają dwóch typów kierunkowskazów: wskaźnika zwrotu i poślizgu oraz koordynatora skrętu. Ze względu na sposób zamontowania żyroskopu wskaźnik skrętu i poślizgu pokazuje tylko prędkość obrotu w stopniach na sekundę. Koordynator skrętu jest zamontowany pod kątem lub przechylony, dzięki czemu może początkowo pokazać szybkość przechyłu. Gdy rzut się stabilizuje, wskazuje to tempo obrotu. Oba instrumenty wskazują kierunek i jakość skrętu (koordynacja), a także służą jako zapasowe źródło informacji bankowych w przypadku awarii wskaźnika postawy. Koordynację uzyskuje się poprzez odniesienie się do inklinometru, który składa się z zakrzywionej rurki wypełnionej cieczą z kulką wewnątrz. [Figure 7-21]

7.2.6 Wskaźnik zwrotu i poślizgu #

Żyroskop na wskaźniku skrętu i poślizgu obraca się w płaszczyźnie pionowej, co odpowiada osi wzdłużnej samolotu. Pojedynczy gimbal ogranicza płaszczyzny, w których żyro może się przechylić, a sprężyna próbuje przywrócić go do środka. Ze względu na precesję siła odchylania powoduje, że żyroskop przechyla się w lewo lub w prawo, jak widać z siedzenia pilota. Wskaźnik skrętu i poślizgu używa wskaźnika, zwanego igłą skrętu, aby pokazać kierunek i szybkość skrętu. Wskaźnik zwrotu i poślizgu nie jest w stanie „przepaść” z osi obrotu z powodu sprężyn ograniczających. Gdy siły ekstremalne są przyłożone do żyroskopu, żyroskop zostaje przesunięty z normalnej płaszczyzny obrotu, co czyni jego wskazania nieważne. Niektóre instrumenty mają specyficzną wysokość i granice brzegowe, które wywołują upadek żyroskopu.

7.2.7 Koordynator obrót #

Gimbal w koordynatorze Turn jest przechylony; Dlatego jego żyroskop może wyczuć zarówno szybkość rzutu, jak i szybkość skrętu. Ponieważ koordynatorzy Turn są bardziej rozpowszechnieni w samolotach szkoleniowych, dyskusja ta koncentruje się na tym instrumencie. Podczas wjeżdżania lub wychodzenia z zakrętu miniaturowe samoloty przechylają się w kierunku toczenia samolotu. Szybka szybkość przechyłu powoduje, że miniaturowy samolot pochyla się bardziej stromo niż powolne tempo toczenia.

Koordynator skrętu może być wykorzystany do ustalenia i utrzymania standardowego skrętu poprzez wyrównanie skrzydła miniaturowego samolotu do wskaźnika skrętu. Rysunek 7-22 przedstawia zdjęcie koordynatora skrętu. Po każdej stronie (po lewej i prawej) czoła instrumentu znajdują się dwa znaki. Pierwszy znak służy do odniesienia do zerowej stopy zwrotu poziomu skrzydeł. Drugi znak po lewej i prawej stronie instrumentu służy do wskazania standardowej szybkości skrętu. Obrót o standardowej szybkości jest definiowany jako prędkość obrotu o 3° na sekundę. Koordynator tury wskazuje tylko tempo i kierunek skrętu; Nie wyświetla określonego kąta banku.

7.2.8 Inklinometr #

Inklinometr służy do przedstawiania odchylenia statku powietrznego, który jest ruchem z boku na bok nosa samolotu. Podczas skoordynowanego, prostego i poziomego lotu siła grawitacji powoduje, że kula spoczywa w najniższej części rury, wyśrodkowanej między liniami odniesienia. Skoordynowany lot jest utrzymywany przez utrzymywanie piłki w środku. Jeśli piłka nie jest wyśrodkowana, można ją wyśrodkować za pomocą steru.

Aby wyśrodkować piłkę, przyłóż nacisk steru po stronie, do której piłka jest odchylona. Użyj prostej zasady „wejdź na piłkę”, aby zapamiętać, który pedał steru nacisnąć. Jeśli lotka i ster są skoordynowane podczas skrętu, piłka pozostaje w środku rury. Jeśli siły aerodynamiczne są niezrównoważone, kula odsuwa się od środka rury. Jak pokazano na rysunku 7-22, w poślizgu szybkość obrotu jest zbyt wolna dla kąta przechylenia, a piłka przesuwa się do wnętrza zakrętu. W poślizgu tempo skrętu jest zbyt duże dla kąta przechylenia, a piłka przesuwa się na zewnątrz zakrętu. Aby skorygować te warunki i poprawić jakość tury, pamiętaj, aby „wskoczyć na piłkę”. Zmienianie kąta nachylenia może również pomóc przywrócić skoordynowany lot przed poślizgiem lub poślizgiem. Aby skorygować poślizg, zmniejsz bank i/lub zwiększ szybkość zwrotu. Aby skorygować poślizg, zwiększ bank i/lub zmniejsz tempo skrętu.

7.2.9 Ciąg Yaw #

Dodatkowym narzędziem, które można dodać do samolotu, jest struna odchylająca. Sznur odchylająca to po prostu sznurek lub kawałek włóczki przymocowany do środka szyby przedniej. Podczas lotu skoordynowanego struna ciągnie się prosto z powrotem nad górną część przedniej szyby. Gdy statek powietrzny albo się poślizgnie, albo poślizgnie, struna odchylenia przesuwa się w prawo lub w lewo w zależności od kierunku poślizgu lub poślizgu.

7.2.10 Sprawdzanie przyrządu #

Podczas lotu wstępnego sprawdź, czy inklinometr jest pełen płynu i nie ma pęcherzyków powietrza. Piłka powinna również odpoczywać w najniższym punkcie. Podczas kołowania koordynator zakrętu powinien wskazać skręt we właściwym kierunku, podczas gdy piłka porusza się w kierunku przeciwnym do kierunku skrętu.

7.2.11 Wskaźnik postawy #

Wskaźnik położenia, z miniaturowym samolotem i paskiem horyzontu, wyświetla obraz postawy samolotu. Związek miniaturowego samolotu z paskiem horyzontu jest taki sam, jak stosunek rzeczywistego samolotu do rzeczywistego horyzontu. Instrument daje natychmiastowe wskazanie nawet najmniejszych zmian nastawienia.

Żyroskop we wskaźniku położenia jest zamontowany w płaszczyźnie poziomej i zależy od sztywności w przestrzeni do jego działania. Pasek horyzontu reprezentuje prawdziwy horyzont. Ten pasek jest przymocowany do żyroskopu i pozostaje w płaszczyźnie poziomej, gdy statek powietrzny jest rozrzucony lub wychylony wokół jego osi bocznej lub podłużnej, wskazując na położenie samolotu w stosunku do rzeczywistego horyzontu. [Figure 7-23]

Żyroskop obraca się w płaszczyźnie poziomej i jest odporny na ugięcie ścieżki obrotowej. Ponieważ żyroskop opiera się na sztywności w kosmosie, samolot faktycznie obraca się wokół wirującego żyroskopu.

Dostarczone jest pokrętło regulacji, za pomocą którego pilot może przesunąć miniaturowy statek powietrzny w górę lub w dół, aby wyrównać miniaturowy statek powietrzny z paskiem Horizon, aby dopasować się do linii widzenia pilotów. Zwykle miniaturowy samolot jest regulowany tak, aby skrzydła zachodziły na pasek horyzontu, gdy samolot znajduje się w locie przelotowym na wprost.

Limity boiska i banku zależą od marki i modelu instrumentu. Granice w płaszczyźnie bankowej wynoszą zwykle od 100° do 110°, a granice nachylenia to zwykle od 60° do 70°. Jeśli którykolwiek limit zostanie przekroczony, instrument upadnie lub rozleje się i poda nieprawidłowe wskazania, aż do wyrównania. Szereg nowoczesnych wskaźników postaw nie spada.

Każdy pilot powinien być w stanie zinterpretować skalę bankową przedstawioną na rysunku 7-24. Większość wskaźników skali bankowej na górze instrumentu porusza się w tym samym kierunku, w którym samolot jest faktycznie przechylony. Niektóre inne modele poruszają się w kierunku przeciwnym do tego, w którym samolot jest faktycznie przechylony. Może to zmylić pilota, jeśli wskaźnik jest używany do określenia kierunku banku. Skala ta powinna być używana tylko do kontrolowania stopnia pożądanego banku. Stosunek miniaturowego samolotu do paska horyzontu powinien być wykorzystany do wskazania kierunku banku.

Wskaźnik położenia jest niezawodny i jest najbardziej realistycznym instrumentem lotu na tablicy rozdzielczej. Jego wskazania są bardzo bliskimi przybliżeniami rzeczywistego położenia samolotu.

7.2.12 Wskaźnik kursu #

Wskaźnik kursu jest zasadniczo instrumentem mechanicznym zaprojektowanym w celu ułatwienia korzystania z kompasu magnetycznego. Błędy w kompasie magnetycznym są liczne, co utrudnia wykonanie prostego lotu i precyzji zakrętów do pozycji, szczególnie w burzliwym powietrzu. Na wskaźnik kursu nie mają jednak wpływu siły, które utrudniają interpretację kompasu magnetycznego. [Figure 7-25]

Pokrętło regulacji służy do wyrównania wskaźnika kursu z kompasem magnetycznym.

Działanie wskaźnika kursu zależy od zasady sztywności w przestrzeni. Wirnik obraca się w płaszczyźnie pionowej i przymocowany do wirnika jest kartą kompasu. Ponieważ wirnik pozostaje sztywny w przestrzeni, punkty na karcie utrzymują tę samą pozycję w przestrzeni w stosunku do pionowej płaszczyzny żyroskopu. Samolot faktycznie obraca się wokół obracającego się żyroskopu, a nie na odwrót. Ponieważ obudowa instrumentu i samolot obracają się wokół pionowej osi żyroskopu, karta dostarcza jasnych i dokładnych informacji o kursie.

Z powodu precesji spowodowanej tarciem wskaźnik kursu pełza lub dryfuje z nagłówka, do którego jest ustawiony. Wśród innych czynników wielkość dryfu zależy w dużej mierze od stanu instrumentu. Jeśli łożyska są zużyte, brudne lub nieprawidłowo nasmarowane, dryf może być nadmierny. Kolejny błąd we wskaźniku kursu jest spowodowany faktem, że żyroskop jest zorientowany w przestrzeni, a Ziemia obraca się w przestrzeni z prędkością 15° w ciągu 1 godziny. W ten sposób, dyskontując precesję spowodowaną tarciem, wskaźnik kursu może wskazywać nawet błąd o 15° na każdą godzinę pracy.

Niektóre wskaźniki kursu, określane jako poziome wskaźniki sytuacji (HSI) otrzymują magnetyczne odniesienie północne z nadajnika z magnetycznymi rozbijaniem i generalnie nie wymagają regulacji. Magnetyczny nadajnik niewolniczy nazywany jest magnetometrem.

7.2.13 System odniesienia do postawy i kursu (AHRS) #

Elektroniczne wyświetlacze lotów zastąpiły żyroskopy wolnoobrotowe na systemy laserowe z półprzewodnikami, które są w stanie latać w każdej pozycji bez przewracania się. Ta zdolność jest wynikiem rozwoju systemu referencyjnego postawy i nagłówka (AHRS).

AHRS wysyła informacje o postawie do PFD w celu wygenerowania skoku i informacji bankowych wskaźnika położenia. Informacje o kursie pochodzą z magnetometru, który wykrywa linie strumienia magnetycznego Ziemi. Informacje te są następnie przetwarzane i wysyłane do PFD w celu wygenerowania wyświetlacza nagłówka. [Figure 7-26]

7.2.14 System kompasu bramkowego Flux Gate #

Jak wspomniano wcześniej, linie strumienia w polu magnetycznym Ziemi mają dwie podstawowe cechy: magnes wyrównuje się z nimi, a prąd elektryczny jest indukowany lub generowany w dowolnym przełączanym przez nie przewodzie.

Kompas bramki Flux, który napędza żyroskopy podrzędne, wykorzystuje charakterystykę indukcji prądu. Zawór strumienia to mały, segmentowany pierścień, taki jak ten na rysunku 7-27, wykonany z miękkiego żelaza, który łatwo akceptuje linie strumienia magnetycznego. Cewka elektryczna jest nawinięta wokół każdej z trzech nóg, aby zaakceptować prąd indukowany w tym pierścieniu przez pole magnetyczne Ziemi. Cewka nawinięta wokół żelaznej przekładki w środku ramy ma przepływ prądu przemiennego 400 Hz (AC). W czasach, gdy ten prąd osiąga swój szczyt, dwa razy w każdym cyklu, jest tak dużo magnetyzmu wytwarzanego przez tę cewkę, że rama nie może zaakceptować linii strumienia z pola Ziemi.

Gdy prąd odwraca się między pikami, rozmagnesowuje ramkę, dzięki czemu może przyjąć strumień z pola Ziemi. Ponieważ ten strumień przecina uzwojenia w trzech cewkach, powoduje przepływ w nich prądu. Te trzy cewki są połączone w taki sposób, że zmieniający się w nich prąd zmienia się wraz ze zmianą kursu samolotu. [Figure 7-28]

Trzy cewki są połączone z trzema podobnymi, ale mniejszymi cewkami w synchronizacji wewnątrz obudowy przyrządu. Synchro obraca pokrętłem radiomagnetycznego wskaźnika (RMI) lub HSI.

7.2.15 Kompas zdalny wskazujący #

Opracowano zdalne kompasy wskazujące, aby zrekompensować błędy i ograniczenia starszego typu wskaźników kursu. Dwa elementy zamontowane na panelu typowego systemu to obrazkowy wskaźnik nawigacji oraz jednostka sterowania niewolniczego i kompensatora. [Figure 7-29] Obrazowy wskaźnik nawigacji jest powszechnie określany jako HSI.

Jednostka sterowania i kompensatora niewolników posiada przycisk, który umożliwia wybór trybu „Slaved Gyro” lub „Free Gyro”. Ta jednostka ma również miernik Slaving i dwa ręczne przyciski napędu nagłówek. Miernik Slaving wskazuje różnicę między wyświetlanym kursem a kursem magnetycznym. Prawe ugięcie wskazuje na błąd zgodnie z ruchem wskazówek zegara karty kompasu; Odchylenie w lewo wskazuje na błąd w kierunku przeciwnym do ruchu wskazówek zegara. Za każdym razem, gdy samolot jest w zakręcie, a karta obraca się, miernik Slaving pokazuje pełne ugięcie w jedną lub drugą stronę. Gdy system jest w trybie „Free Gyro”, karta kompasu może być regulowana, naciskając odpowiedni przycisk napędu nagłówek.

Oddzielna jednostka, nadajnik magnetyczny jest montowany zdalnie, zwykle w końcówce skrzydła, aby wyeliminować możliwość zakłóceń magnetycznych. Zawiera zawór strumieniowy, który jest urządzeniem wykrywającym kierunek systemu. Stężenie linii siły magnetycznej, po wzmocnieniu, staje się sygnałem przekazywanym do jednostki wskaźnika kursu, która jest również montowana zdalnie. Sygnał ten obsługuje silnik momentu obrotowego w jednostce wskaźnika kursu, który przetwarza jednostkę żyroskopową, aż do wyrównania z sygnałem nadajnika. Magnetyczny nadajnik niewolniczy jest podłączony elektrycznie do HSI.

Istnieje wiele wzorów zdalnego kompasu wskazującego; Dlatego tutaj omówione są tylko podstawowe cechy systemu. Piloci przyrządów muszą zapoznać się z charakterystyką sprzętu w swoim samolocie.

Ponieważ tablice wskaźników stają się bardziej zatłoczone, a czas skanowania dostępnych pilotów jest skrócony przez cięższe obciążenie pokładowe, producenci przyrządów pracowali nad łączeniem instrumentów. Dobrym tego przykładem jest RMI na rysunku 7-30. Karta kompasu jest napędzana przez sygnały z zaworu strumieniowego, a dwa wskaźniki są sterowane przez automatyczną wyszukiwarkę kierunku (ADF) i bardzo wysoką częstotliwość (VHF) dookólnikowy zasięg radiowy (VOR).

Wskaźniki kursu, które nie mają tej automatycznej funkcji NorthSeeking, nazywane są „wolnymi” żyroskopami i wymagają okresowej regulacji. Ważne jest, aby często sprawdzać wskazania (około 15 minut) i zresetować wskaźnik kursu, aby w razie potrzeby wyrównać je z kompasem magnetycznym. Wyreguluj wskaźnik kursu na kurs kompasu magnetycznego, gdy dron jest prosty i wypoziomowany ze stałą prędkością, aby uniknąć błędów kompasu.

Limity nachylenia i nachylenia wskaźnika kursu różnią się w zależności od konkretnego projektu i wykonania instrumentu. Na niektórych wskaźnikach kursu znalezionych w lekkich samolotach limity wynoszą około 55° nachylenia i 55° banku. Po przekroczeniu któregokolwiek z tych limitów postawy instrument „bębnie” lub „rozlewa się” i nie daje już poprawnego wskazania do czasu zresetowania. Po rozlaniu można go zresetować za pomocą pokrętła skrzyni biegów. Wiele z nowoczesnych instrumentów używanych jest tak zaprojektowanych, że nie przewracają się.

Dodatkowy błąd precesji może wystąpić, ponieważ żyroskop nie obraca się wystarczająco szybko, aby utrzymać wyrównanie. Gdy system próżni przestaje wytwarzać odpowiednie ssanie, aby utrzymać prędkość żyroskopu, wskaźnik kursu i żyroskopy wskaźnika położenia zaczynają zwalniać. Zwalniają, stają się bardziej podatne na odchylanie się od płaszczyzny obrotu. Niektóre samoloty mają lampki ostrzegawcze wskazujące, że wystąpiła sytuacja o niskiej próżni. Inne statki powietrzne mogą mieć tylko miernik próżniowy, który wskazuje na ssanie.

7.2.16 Kontrola przyrządu #

Gdy żyroskop się podnosi, upewnij się, że nie ma nienormalnych dźwięków. Podczas kołowania instrument powinien wskazywać skręty we właściwym kierunku, a precesja nie powinna być nieprawidłowa. Przy ustawieniu mocy na biegu jałowym przyrządy żyroskopowe wykorzystujące system próżni mogą nie być zgodne z prędkościami roboczymi, a precesja może wystąpić szybciej niż podczas lotu.