Większość małych samolotów korzysta z systemu rozruszników elektrycznych z bezpośrednim rozrusznikiem. System ten składa się ze źródła energii elektrycznej, okablowania, przełączników i elektromagnesów do obsługi rozrusznika i silnika rozrusznika. Większość statków powietrznych ma rozruszniki, które automatycznie włączają się i odłączają podczas obsługi, ale niektóre starsze samoloty mają rozruszniki, które są mechanicznie włączone przez dźwignię uruchamianą przez pilota. Rozrusznik włącza koło zamachowe samolotu, obracając silnik z prędkością, która umożliwia uruchomienie i utrzymanie pracy silnika.

Moc elektryczna do rozruchu jest zwykle dostarczana przez wbudowaną baterię, ale może być również zasilana przez zewnętrzne zasilanie przez zewnętrzny gniazdo zasilania. Gdy przełącznik akumulatora jest włączony, prąd elektryczny jest dostarczany do głównego listwy zasilania przez elektromagnes akumulatora. Zarówno rozrusznik, jak i wyłącznik rozrusznika pobierają prąd z głównego szyny zbiorczej, ale rozrusznik nie będzie działał, dopóki elektrozawór rozrusznika nie zostanie zasilony przez przestawienie przełącznika rozrusznika w położenie „rozrusznik”. Gdy wyłącznik rozrusznika zostanie zwolniony z pozycji „Start”, solenoid odłącza zasilanie ze silnika rozrusznika. Rozrusznik jest chroniony przed napędzaniem silnika przez sprzęgło w napędzie rozrusznika, które pozwala silnikowi pracować szybciej niż rozrusznik. [Figure 6-20]

Podczas uruchamiania silnika należy ściśle przestrzegać zasad bezpieczeństwa i uprzejmości. Jednym z najważniejszych jest upewnienie się, że w pobliżu śmigła nie ma nikogo. Ponadto koła powinny być zatkane, a hamulce ustawione, aby uniknąć niebezpieczeństw spowodowanych przypadkowym ruchem. Aby uniknąć uszkodzenia śmigła i mienia, statek powietrzny powinien znajdować się w miejscu, w którym śmigło nie będzie mieszać żwiru ani kurzu.