Większość samolotów na dużych wysokościach jest wyposażona w jakiś rodzaj stałej instalacji tlenowej. Jeśli statek powietrzny nie ma stałej instalacji, przenośny sprzęt tlenowy musi być łatwo dostępny podczas lotu. Sprzęt przenośny zwykle składa się z pojemnika, regulatora, wylotu maski i manometru. Tlen samolotowy jest zwykle przechowywany w pojemnikach systemu pod wysokim ciśnieniem o wielkości 1800–2200 psi. Gdy temperatura otoczenia wokół butli z tlenem spada, ciśnienie w tym cylindrze spada, ponieważ ciśnienie zmienia się bezpośrednio wraz z temperaturą, jeśli objętość gazu pozostaje stała. W przypadku odnotowania spadku wskazanego nacisku na dodatkowy cylinder z tlenem nie ma powodu, aby podejrzewać zubożenie dopływu tlenu, które zostało po prostu zagęszczone z powodu przechowywania pojemników w nieogrzewanym obszarze samolotu. Pojemniki na tlen pod wysokim ciśnieniem powinny być oznaczone tolerancją PSI (tj. 1800 psi) przed napełnieniem pojemnika do tego ciśnienia. Pojemniki powinny być dostarczane tylko z tlenem lotniczym, który jest w 100% czystym tlenem. Tlen przemysłowy nie jest przeznaczony do oddychania i może zawierać zanieczyszczenia, a tlen medyczny zawiera parę wodną, która może zamarzać w regulatorze po wystawieniu na niskie temperatury. Aby zapewnić bezpieczeństwo, należy przeprowadzić okresową kontrolę i konserwację systemu tlenowego.
System tlenowy składa się z maski lub kaniuli oraz regulatora, który dostarcza przepływ tlenu w zależności od wysokości kabiny. Kaniule nie są zatwierdzone do lotów powyżej 18 000 stóp. Regulatory zatwierdzone do użytku do 40 000 stóp są zaprojektowane tak, aby zapewnić zerowy procent tlenu w cylindrze i 100% powietrza w kabinie na wysokości kabiny 8000 stóp lub mniej, przy czym stosunek zmienia się na 100% tlenu i zero procent powietrza w kabinie około 8000 stóp 34 000 stóp wysokości kabiny. [Figure 6-43] Zatwierdzone przez regulatory do 45 000 stóp są zaprojektowane tak, aby dostarczać 40-procentowy tlen w cylindrze i 60% powietrza w kabinie na niższych wysokościach, przy czym stosunek zmienia się na 100 procent na większej wysokości. Piloci powinni unikać latania powyżej 10 000 stóp bez tlenu w ciągu dnia i powyżej 8000 stóp w nocy.
Piloci powinni być świadomi niebezpieczeństwa pożaru podczas używania tlenu. Materiały, które są prawie ognioodporne w zwykłym powietrzu, mogą być podatne na spalanie w tlen. Oleje i smary mogą się zapalać, jeśli są wystawione na działanie tlenu i nie mogą być używane do uszczelniania zaworów i złączek sprzętu tlenowego. Palenie podczas wszelkiego rodzaju sprzętu tlenowego jest zabronione. Przed każdym lotem pilot powinien dokładnie sprawdzić i przetestować cały sprzęt tlenowy. Inspekcja powinna obejmować dokładne zbadanie sprzętu do tlenu statków powietrznych, w tym dostępnego zaopatrzenia, kontroli operacyjnej systemu oraz zapewnienia, że uzupełniający tlen jest łatwo dostępny. Inspekcja powinna być przeprowadzona czystymi rękami i powinna obejmować wizualną kontrolę maski i rurki pod kątem rozdarć, pęknięć lub pogorszenia; regulator stanu i pozycji zaworu i dźwigni; ilość tlenu; oraz położenie i funkcjonowanie manometrów tlenu, wskaźników przepływu i połączeń. Maskę należy założyć, a system powinien zostać przetestowany. Po użyciu tlenu należy sprawdzić, czy wszystkie elementy i zawory są odcięte.
6.16.1 Maski tlenowe #
W użyciu jest wiele rodzajów i wzorów masek tlenowych. Najważniejszym czynnikiem przy użyciu maski tlenowej jest zapewnienie, że maski i system tlenowy są kompatybilne. Maski załogi są dopasowane do twarzy użytkownika z minimalnym wyciekiem i zwykle zawierają mikrofon. Większość masek to typ ornasal, który zakrywa tylko usta i nos.
Maska pasażerska może być prostym, gumowym kształtem w kształcie miseczki, wystarczająco elastycznym, aby uniknąć indywidualnego dopasowania. Może mieć prosty elastyczny pasek na głowę lub pasażer może przytrzymać go przy twarzy.
Wszystkie maski tlenowe powinny być utrzymywane w czystości, aby zmniejszyć niebezpieczeństwo infekcji i przedłużyć żywotność maski. Aby wyczyścić maskę, umyj ją łagodnym roztworem mydła i wody i spłucz czystą wodą. Jeśli zainstalowany jest mikrofon, zamiast bieżącej wody użyć czystego wacika, aby zetrzeć roztwór mydła. Maskę należy również zdezynfekować. Do wycierania maski można użyć poduszki z gazy, która została namoczona w wodnym roztworze merthiolanu. Użyte rozwiązanie powinno zawierać jedną piątą łyżeczki mertiolanu na kwartę wody. Wytrzyj maskę czystą szmatką i osusz na powietrzu.
6.16.2 Kaniula #
Kaniula jest ergonomicznym kawałkiem plastikowej rurki, która biegnie pod nosem i jest często używana do podawania tlenu w samolotach bez ciśnienia. [Figure 6-44] Kaniule są zazwyczaj wygodniejsze niż maski i mogą być używane do 18 000 stóp. Wysokość powyżej 18 000 stóp wymaga
Użycie maski tlenowej. Wiele kaniuli ma przepływomierz w linii. Jeśli jest na wyposażeniu, okresowa kontrola zielonego czujnika przepływu powinna być częścią regularnego skanowania pilotów.
6.16.3 Systemy tlenowe rozcieńczalnik-zapotrzebowanie #
Systemy tlenowe z rozcieńczalnikiem dostarczają tlenu tylko wtedy, gdy użytkownik wdycha przez maskę. Dźwignia AutoMix umożliwia regulatorom automatyczne mieszanie powietrza w kabinie i tlenu lub dostarczanie 100% tlenu, w zależności od wysokości. Maska na żądanie zapewnia szczelne uszczelnienie na twarzy, aby zapobiec rozcieńczeniu powietrzem zewnętrznym i może być bezpiecznie używane do 40 000 stóp. Pilot, który ma brodę lub wąsy, powinien być pewien, że jest przycięty w sposób, który nie będzie przeszkadzał w uszczelnieniu maski tlenowej. Dopasowanie maski do brody lub wąsów należy sprawdzić na ziemi pod kątem prawidłowego uszczelnienia.
6.16.4 Systemy tlenowe pod ciśnieniem #
Systemy tlenowe z żądaniem ciśnieniowym są podobne do urządzeń tlenowych wymagających rozcieńczenia, z wyjątkiem tego, że tlen jest dostarczany do maski pod ciśnieniem na wysokości kabiny powyżej 34 000 stóp. Regulatory zapotrzebowania na ciśnienie tworzą hermetyczne i tlenowe uszczelnienia, ale zapewniają również nadciśnienie przyłożone do części czołowej maski, co pozwala na podciśnienie płuc użytkownika tlenem. Ta funkcja sprawia, że regulatory zapotrzebowania na ciśnienie są bezpieczne na wysokości powyżej 40 000 stóp. Niektóre systemy mogą mieć maskę na żądanie z regulatorem przymocowanym bezpośrednio do maski, a nie zamontowaną na desce rozdzielczej lub innym obszarze w pokładzie lotu. Regulator zamontowany na masce eliminuje problem długiego węża, który musi zostać usunięty z powietrza, zanim 100% tlen zacznie wpadać do maski.
6.16.5 System tlenowy z ciągłym przepływem #
Pasażerom zazwyczaj zapewnia się systemy tlenowe o ciągłym przepływie. Maska pasażera zazwyczaj ma worek zbiornikowy, który zbiera tlen z układu tlenowego o ciągłym przepływie w czasie, gdy użytkownik maski wydycha. Tlen zebrany w worku zbiornikowym pozwala na wyższe natężenie przepływu wdechowego podczas cyklu inhalacyjnego, co zmniejsza ilość rozcieńczania powietrza. Powietrze otoczenia jest dodawane do dostarczonego tlenu podczas inhalacji po wyczerpaniu worka zbiornika. Wydychane powietrze jest uwalniane do kabiny. [Figure 6-45]
6.16.6 Elektryczny system tlenowy z żądaniem impulsowym #
Przenośne elektryczne systemy tlenowe o żądaniu impulsowym dostarczają tlen poprzez wykrywanie wysiłku wdychania osób i zapewniają przepływ tlenu podczas początkowej części wziewnej. Systemy zapotrzebowania na impulsy nie marnują tlenu podczas cyklu oddechowego, ponieważ tlen jest dostarczany tylko podczas wdechu. W porównaniu z systemami przepływu ciągłego, metoda dostarczania tlenu na impuls może zmniejszyć ilość
tlenu potrzebnego przez 50-85 procent. Większość systemów tlenowych o żądaniu impulsowym zawiera również wewnętrzny barometr, który automatycznie kompensuje zmiany wysokości poprzez zwiększenie ilości tlenu dostarczanego dla każdego impulsu wraz ze wzrostem wysokości. [Figure 6-46]
6.16.7 Pulsoksymetry #
Pulsoksymetr to urządzenie, które oprócz tętna mierzy ilość tlenu we krwi osobnika. To nieinwazyjne urządzenie mierzy zmiany koloru, które przechodzą czerwone krwinki, gdy stają się nasycone tlenem. Przepuszczając specjalną wiązkę światła przez opuszek palca w celu oceny koloru czerwonych krwinek, pulsoksymetr może obliczyć stopień nasycenia tlenem w ciągu jednego procenta bezpośrednio zmierzonego tlenu we krwi. Ze względu na ich przenośność i szybkość pulsoksymetry są bardzo przydatne dla pilotów pracujących w samolotach bezciśnieniowych powyżej 12 500 stóp, gdzie wymagany jest dodatkowy tlen. Pulsoksymetr pozwala członkom załogi i pasażerom samolotu na ocenę ich rzeczywistej zapotrzebowania na uzupełniający tlen. [Figure 6-47]
6.16.8 Obsługa systemów tlenowych #
Przed serwisowaniem jakiegokolwiek statku powietrznego z tlenem należy zapoznać się ze szczegółową instrukcją serwisową statku powietrznego, aby określić rodzaj wymaganego sprzętu i procedury, które mają być używane. Należy przestrzegać pewnych środków ostrożności, gdy systemy tlenowe samolotów mają być serwisowane. Obsługa systemu tlenowego powinna być prowadzona tylko wtedy, gdy statek powietrzny znajduje się poza hangarami. Osobista czystość i dobre sprzątanie są niezbędne podczas pracy z tlenem. Tlen pod ciśnieniem i produkty naftowe dają spontaniczne rezultaty, gdy wchodzą ze sobą w kontakt. Osoby z obsługi powinny mieć pewność, że przed pracą nad sprzętem tlenowym zmywają brud, olej i tłuszcz (w tym maści do ust i olejek do włosów) z rąk. Ważne jest również, aby odzież i narzędzia były wolne od oleju, tłuszczu i brudu. Samoloty z zainstalowanymi na stałe zbiornikami z tlenem zwykle wymagają dwóch osób do wykonania serwisowania systemu. Jeden powinien stacjonować przy zaworach sterujących sprzętu serwisowego, a drugi stacjonować, gdzie może obserwować manometry w układzie samolotu. Serwisowanie układu tlenowego nie jest zalecane podczas operacji tankowania statku powietrznego lub podczas wykonywania innych prac, które mogą stanowić źródło zapłonu. Serwis tlenowy Serwis, gdy pasażerowie są na pokładzie, samolot nie jest zalecany.
