Powszechne podejście do podejmowania decyzji polegało na wykorzystaniu modeli analitycznych, takich jak 5p, 3p, OODA i DECYD. Dobre decyzje wynikają, gdy piloci zbierają wszystkie dostępne informacje, przeglądają je, analizują opcje, oceniają opcje, wybierają kierunek działania i oceniają ten sposób działania pod kątem poprawności.
W niektórych sytuacjach zawsze nie ma czasu na podejmowanie decyzji w oparciu o umiejętności analitycznego podejmowania decyzji. Dobrym przykładem jest rozgrywający, którego działania opierają się na bardzo płynnej i zmieniającej się sytuacji: zamierza zrealizować plan, ale nowe okoliczności dyktują podejmowanie decyzji w locie. Ten rodzaj podejmowania decyzji nazywany jest automatycznym podejmowaniem decyzji lub naturalizowanym podejmowaniem decyzji.
17.6.1 Automatyczne podejmowanie decyzji #
W sytuacji awaryjnej pilot może nie przeżyć, jeśli rygorystycznie zastosował modele analityczne do każdej podjętej decyzji; Nie ma wystarczająco dużo czasu, aby przejść przez wszystkie opcje. Badania nad tym, w jaki sposób ludzie faktycznie podejmują decyzje, ujawniły, że po naciśnięciu czasu eksperci stojący w obliczu zadania obciążonego niepewnością, najpierw oceniają, czy sytuacja wydaje im się znajoma. Zamiast porównywać zalety i wady różnych podejść, szybko wyobrażają sobie, jak rozegra się jeden lub kilka możliwych kierunków działania i przyjmują pierwszą wykonalną opcję, jaką mogą znaleźć. Chociaż może to nie być najlepszy ze wszystkich możliwych wyborów, często daje wyjątkowo dobre wyniki. Dotyczy to wielu ekspertów, od strażaków po szachistów; Umiejętność ekspertów zależy od rozpoznawania wzorców i konsystencji, które wyjaśniają opcje w złożonych sytuacjach.
Jest to refleksyjny rodzaj podejmowania decyzji zakotwiczony w szkoleniu i doświadczeniu i jest najczęściej używany w sytuacjach awaryjnych, gdy nie ma czasu na ćwiczenie analitycznego podejmowania decyzji. Naturalne lub automatyczne podejmowanie decyzji poprawia się wraz ze szkoleniem i doświadczeniem.
17.6.2 Pułapki operacyjne #
Chociaż bardziej doświadczeni piloci prawdopodobnie podejmą bardziej automatyczne decyzje, istnieją tendencje lub pułapki operacyjne, które wiążą się z rozwojem doświadczenia pilota. Są to klasyczne pułapki behawioralne, w które wpadają piloci. Bardziej doświadczeni piloci z reguły starają się odbyć lot zgodnie z planem, proszę pasażerów i spełniać rozkłady; Chęć osiągnięcia tych celów może mieć niekorzystny wpływ na bezpieczeństwo i przyczynić się do nierealistycznej oceny umiejętności pilotażowych. Te niebezpieczne tendencje lub wzorce zachowań, które należy zidentyfikować i wyeliminować, pokazano na rysunku 17-12.

17.6.3 Zarządzanie stresem #
Wszyscy są do pewnego stopnia zestresowani prawie cały czas. Pewna ilość stresu jest dobra, ponieważ zachowuje czujność osoby i zapobiega samozadowoleniu, ale skutki stresu kumulują się i jeśli pilot nie poradzi sobie z nią w odpowiedni sposób, może ostatecznie doprowadzić do nieznośnego obciążenia. Wydajność generalnie wzrasta wraz z nadejściem stresu, szczytów, a następnie zaczyna szybko spadać, gdy poziom stresu przekracza zdolność osób do radzenia sobie. Istnieją dwie kategorie stresu — ostre i przewlekłe — obie wyjaśnione w rozdziale 16, Czynniki aeromedyczne. [Figure 17-13] Kluczem do radzenia sobie ze stresem jest zatrzymanie, myślenie i analiza, zanim przejdziesz do konkluzji.
Istnieje kilka technik, które pomagają zarządzać nagromadzeniem stresów życiowych i zapobiegają przeciążeniu stresu: na przykład przeznacz czas na relaks każdego dnia, utrzymanie programu sprawności fizycznej i naucz się skuteczniej zarządzać czasem, aby uniknąć presji nałożonej przez spóźnienie.

17.6.4 Wykorzystanie zasobów #
Aby podejmować świadome decyzje podczas operacji lotniczych, pilot musi zdać sobie sprawę z zasobów znalezionych na pokładzie pokładowym i poza nim. Ponieważ przydatne narzędzia i źródła informacji nie zawsze mogą być łatwo widoczne, nauka rozpoznawania tych zasobów jest istotną częścią szkolenia ADM. Zasoby muszą być nie tylko zidentyfikowane, ale pilot musi również rozwijać umiejętności oceny, czy jest czas na wykorzystanie określonego zasobu i jaki wpływ będzie miał jego wykorzystanie na bezpieczeństwo lotu.
17.6.5 Zasoby wewnętrzne #
Jednym z najbardziej niewykorzystanych zasobów może być osoba na prawym siedzeniu, nawet jeśli pasażer nie ma doświadczenia w lataniu. W stosownych przypadkach PIC może poprosić pasażerów o pomoc w niektórych zadaniach, takich jak obserwowanie ruchu lub czytanie elementów z listy kontrolnej, dostarczanie informacji w nieregularnej sytuacji, potwierdzanie, że podwozie jest wyłączone, lub słuchanie logiki lub braku logiki. Proces odprawy ustnej może również pomóc w PIC w procesie podejmowania decyzji. Inne cenne zasoby wewnętrzne to pomysłowość, wiedza lotnicza i umiejętności latania. Podczas samotnego latania komunikacja werbalna jest kolejnym zasobem wewnętrznym: ustalono, że komunikacja werbalna wzmacnia aktywność, a dotykanie obiektu podczas komunikacji jeszcze bardziej zwiększa prawdopodobieństwo, że działanie zostało wykonane – z tego powodu wielu samotnych pilotów czyta listę kontrolną na głos i dotyka przełącznika lub kontroli w krytycznych elementach. [Figure 17-14]
Konieczne jest, aby pilot miał dogłębną wiedzę na temat wszystkich urządzeń i systemów w latającym statku powietrznym.
Listy kontrolne są niezbędnymi zasobami wewnętrznymi pokładu lotu, służącymi do sprawdzania, czy instrumenty i systemy statków powietrznych są sprawdzane, ustawiane i działają prawidłowo oraz aby zapewnić wykonanie odpowiednich procedur w przypadku awarii systemu lub awaryjnego lotu. Ponadto podręcznik operacyjny Pilots (POH) musi być przewożony na pokładzie i jest niezbędny do dokładnego planowania lotu i rozwiązywania usterek sprzętu podczas lotu. Jednak najcenniejszym zasobem, jaki posiada pilot, jest umiejętność zarządzania obciążeniem pracą samodzielnie lub z innymi.

17.6.6 Zasoby zewnętrzne #
Kontrolerzy ruchu lotniczego i specjaliści od lotów są najlepszymi zasobami zewnętrznymi podczas lotu. W celu promowania bezpiecznego, uporządkowanego przepływu ruchu lotniczego wokół lotnisk i wzdłuż tras lotu, ATC zapewnia pilotom doradztwo drogowe, wektory radarowe i pomoc w sytuacjach awaryjnych. Chociaż obowiązkiem PICS jest sprawienie, aby lot był tak bezpieczny, jak to możliwe, pilot z problemem może poprosić ATC o pomoc. [Figure 17-15] Usługi świadczone przez ATC mogą nie tylko zmniejszyć obciążenie pilotów, ale także pomóc pilotom w podejmowaniu świadomych decyzji podczas lotu. Stacje obsługi lotów (FSS) to obiekty ruchu lotniczego, które zapewniają odprawę pilota, komunikację na trasie, służby poszukiwawcze i ratownicze VFR, pomoc dla zagubionych statków powietrznych i statków powietrznych w sytuacjach awaryjnych, przekaźnik zezwoleń ATC, nadawanie zawiadomień do lotników (NOTAM), audycję lotnictwa i krajowego systemu przestrzeni powietrznej (NAS) Informacje, przetwarzanie planów lotów IFR oraz monitorowanie pomocy nawigacyjnych (NAVAIDS).
Innym zewnętrznym zasobem dostępnym dla pilotów jest wyszukiwarka kierunku VHF (VHF/DF); Obiekty FAA, które zapewniają usługę VHF/DF, są identyfikowane w A/FD. Sprzęt DF był od dawna używany do lokalizowania zagubionych samolotów i kierowania statków powietrznych w obszarach dobrej pogody lub na lotniska.
Doświadczenie wykazało, że większość sytuacji wymagających pomocy DF obejmuje pilotów z niewielkim doświadczeniem w locie; Piloci są zachęcani do zwrócenia się o wytyczne i podejścia do praktyki DF w warunkach pogodowych VFR, aby zapoznać się z procedurami.
