Dwa definiujące elementy ADM to ryzyko i ryzyko. Zagrożenie to rzeczywisty lub postrzegany stan, zdarzenie lub okoliczności, z którymi napotyka pilot. W obliczu zagrożenia pilot dokonuje oceny tego zagrożenia w oparciu o różne czynniki i przypisuje wartość potencjalnemu wpływowi zagrożenia, co kwalifikuje ocenę pilotów zagrożenia – ryzyko.
W związku z tym ryzyko jest oceną pojedynczego lub skumulowanego zagrożenia, przed którym stoi pilot; Jednak różni piloci postrzegają zagrożenia w różny sposób. Na przykład pilot odkrywa małe, tępe nacięcie w krawędzi natarcia na środku podpory samolotu. Nick jest zagrożeniem (obecny stan); Ryzykiem jest pęknięcie podpory, jeśli silnik pracuje z uszkodzeniem łopatki podpory. Doświadczony pilot może postrzegać Nicka jako niskie ryzyko, podczas gdy niedoświadczony pilot może postrzegać go jako wysokie ryzyko i anulować lot. Elementy lub czynniki wpływające na jednostki są różne i mają głęboki wpływ na podejmowanie decyzji – nazywane są czynnikami ludzkimi i mogą wykraczać poza edukację, doświadczenie, zdrowie, aspekty fizjologiczne itp. Warunki oblodzenia, ponieważ przeszłe doświadczenie skłoniło do działania; Wielokrotnie z powodzeniem leciał w te warunki, ale tym razem oblodzenie było prognozowane z powierzchni, a nie 2000 stóp nad nią. Ponieważ się spieszył i nie uwzględnił różnicy, przypisywał niskie ryzyko zagrożenia i zaryzykował – on i pasażerowie zginęli z powodu złej oceny ryzyka sytuacji.
17.3.1 Niebezpieczne postawy i odtrutki #
Bycie zdolnym do latania zależy nie tylko od kondycji fizycznej pilota i niedawnych doświadczeń. Postawa jest motywującą predyspozycją do reagowania na ludzi, sytuacje lub wydarzenia w dany sposób. W badaniach zidentyfikowano pięć niebezpiecznych postaw, które mogą zakłócać zdolność do podejmowania rozsądnych decyzji i prawidłowego wykonywania władzy: antyautorytet, impulsywność, nietykalność, macho i rezygnacja. [Figure 17-3]
Niebezpieczne postawy przyczyniają się do złego osądu pilota, ale można im skutecznie przeciwdziałać, przekierowując niebezpieczną postawę, aby można było podjąć właściwe działania. Rozpoznanie niebezpiecznych myśli jest pierwszym krokiem w kierunku ich zneutralizowania: po uznaniu myśli za niebezpieczną, pilot powinien oznaczyć ją jako niebezpieczną, a następnie podać odpowiednie antidotum. Odtrutki powinny być zapamiętywane dla każdego z niebezpiecznych postaw, aby automatycznie przychodziły na myśl w razie potrzeby.

17.3.2 Ryzyko #
Podczas każdego lotu pojedynczy pilot podejmuje wiele decyzji w niebezpiecznych warunkach. Aby bezpiecznie latać, pilot musi ocenić stopień ryzyka i określić najlepszy sposób działania w celu ograniczenia ryzyka.
17.3.3 Ocena ryzyka #
Dla pojedynczego pilota ocena ryzyka nie jest tak prosta, jak się wydaje. Pilot działa jako własną kontrolę jakości przy podejmowaniu decyzji. Większość pilotów jest zorientowana na cel, a poproszona o zaakceptowanie lotu istnieje tendencja do odmawiania osobistych ograniczeń, jednocześnie dodając wagę do problemów nieistotnych dla misji. Pojedynczy pilot, który nie ma innego członka załogi do konsultacji, musi zmagać się z czynnikami niematerialnymi, które przyciągają jednego do niebezpiecznej pozycji, a zatem ma większą podatność niż pełna załoga.
Analiza raportów National Transportation Safety Board (NTSB) i inne badania wypadkowe mogą pomóc pilotowi nauczyć się skuteczniej oceniać ryzyko. Na przykład wskaźnik wypadków w nocy VFR spada o prawie 50 procent, gdy pilot uzyska 100 godzin i nadal spada do poziomu 1000 godzin.
Dostępnych jest kilka modeli oceny ryzyka; Najbardziej podstawowym narzędziem jest macierz ryzyka, która ocenia dwie pozycje: prawdopodobieństwo wystąpienia zdarzenia i konsekwencję tego zdarzenia. [Figure 17-4]

17.3.4 Prawdopodobieństwo zdarzenia #
Prawdopodobieństwo to przyjmowanie sytuacji i określanie prawdopodobieństwa jego wystąpienia. Jest oceniany jako prawdopodobny, okazjonalny, odległy lub nieprawdopodobny: prawdopodobne (zdarzenie wystąpi kilka razy); okazjonalne (wydarzenie prawdopodobnie nastąpi kiedyś); zdalne (zdarzenie jest mało prawdopodobne, ale jest możliwe); i nieprawdopodobne (zdarzenie jest bardzo mało prawdopodobne).
17.3.5 Ważność zdarzenia #
Następnym elementem jest dotkliwość lub konsekwencja działań pilotów. Może dotyczyć urazu i/lub uszkodzenia: katastrofalne (wyniki śmiertelne, całkowita strata); krytyczne (ciężkie urazy, poważne obrażenia); marginalny (drobne obrażenia, drobne obrażenia); i znikome (mniej niż drobne obrażenia, mniejsze niż niewielkie uszkodzenie systemu).
Samo połączenie tych dwóch czynników wskazuje poziom ryzyka; Jeśli ryzyko jest wysokie, pilot może albo nie latać, albo latać dopiero po znalezieniu sposobów na złagodzenie, wyeliminowanie lub kontrolowanie ryzyka. Bardziej kompleksowy program może być dostosowany do latających pilotów, oceniających zdrowie, zmęczenie, pogodę, możliwości itp. [Figure 17-5]

17.3.6 Łagodzenie ryzyka #
Ocena ryzyka to tylko część równania; Po określeniu poziomu ryzyka pilot musi ograniczyć ryzyko. Na przykład pilot lecący 50 mil w warunkach MVFR ma kilka sposobów na zmniejszenie ryzyka: poczekaj, aż pogoda poprawi się do dobrych warunków VFR; Weź pilota, który jest certyfikowany jako pilot IFR; opóźnić lot; Anuluj lot; lub jeździć. Jednym z najlepszych sposobów, w jaki pojedynczy pilot może ograniczyć ryzyko, jest użycie listy kontrolnej IMSAFE w celu określenia fizycznej i psychicznej gotowości do latania: choroba (Czy jestem chory?); leki (czy biorę jakieś leki, które mogą wpłynąć na mój osąd lub sprawić, że będę senny?); Stres (czy jestem pod presją psychologiczną z pracy? Czy mam pieniądze, zdrowie lub problemy rodzinne?); alkohol (czy piłem w ciągu 8 godzin? w ciągu 24 godzin?); Zmęczenie (czy jestem zmęczony i niewystarczająco wypoczęty?); i jedzenie (czy zjadłem wystarczająco dużo odpowiednich pokarmów, aby utrzymać odpowiednią ilość pokarmu podczas całego lotu?).
17.3.7 Lista kontrolna Pave #
Innym sposobem na ograniczenie ryzyka jest postrzeganie zagrożeń. Włączając listę kontrolną PAVE do planowania przedlotowego, pilot dzieli ryzyko związane z lotem na cztery kategorie: pilot dowodowy (PIC), samoloty, środowisko i naciski zewnętrzne (PAVE), które stanowią część procesu decyzyjnego pilota.
Dzięki liście kontrolnej PAVE piloci mają prosty sposób na zapamiętanie każdej kategorii do zbadania pod kątem ryzyka przed każdym lotem. Gdy pilot zidentyfikuje ryzyko związane z lotem, musi zdecydować, czy można bezpiecznie zarządzać ryzykiem lub kombinacją ryzyka; Jeśli nie, podejmij decyzję o odwołaniu lotu. Jednym ze sposobów, w jaki pilot może kontrolować ryzyko, jest ustalenie osobistych minimów dla pozycji w każdej kategorii ryzyka — limity unikalne dla danego poszczególnych pilotów aktualnego poziomu doświadczenia i biegłości.
Jedną z najważniejszych koncepcji, którą rozumieją bezpieczni piloci, jest różnica między tym, co jest „legalne” pod względem przepisów, a tym, co jest „inteligentne” lub „bezpieczne” pod względem doświadczenia pilotażowego i biegłości.
17.3.8 P = pilot w dowodzie (ZDJĘCIE) #
Pilot jest jednym z czynników ryzyka w locie. Pilot musi zapytać: „Czy jestem gotowy na tę podróż?” Pod względem doświadczenia, aktualności, waluty, kondycji fizycznej i emocjonalnej. Lista kontrolna IMSAFE zawiera odpowiedzi.
17.3.9 A = samolot #
Jakie ograniczenia nałoży samolot podczas podróży? Zapytaj: Czy to odpowiedni samolot do lotu? Czy znam i jestem aktualny w tym samolocie? Czy ten samolot jest przystosowany do lotu (przyrządy, światła, sprzęt nawigacyjny i komunikacyjny)? Czy ten statek powietrzny może korzystać z pasów startowych dostępnych do podróży z odpowiednim marginesem bezpieczeństwa? Czy ten samolot może przenieść planowany ładunek? Czy ten samolot może działać na potrzebnych wysokościach? Czy ten samolot ma wystarczającą pojemność paliwową, z rezerwami, na zaplanowane nogi podróży? Czy dostarczona ilość paliwa jest zgodna z zamówioną ilością paliwa?
17.3.10 V = środowisko #
Pogoda jest głównym czynnikiem środowiskowym. Ponieważ piloci oceniają pogodę dla konkretnego lotu, powinni wziąć pod uwagę obecny pułap i widoczność (w górzystym terenie, rozważyć wyższe minimum); możliwość, że pogoda może być inna niż prognoza (mam alternatywne plany i przygotuj się na zmianę); Komponent wiatrów i bocznego wiatru; Silne wiatry w górę w górzystym terenie (co może powodować poważne turbulencje i zjazdy); burze; i oblodzenie, aktualne lub prognozowane. Teren Ocena jest kolejnym ważnym elementem — aby uniknąć terenu i przeszkód, szczególnie w nocy lub przy słabej widoczności, z wyprzedzeniem należy określić bezpieczne wysokości, korzystając z wysokości pokazanych na wykresach VFR i IFR oraz danych maksymalnych wysokości (MEF). Lotnisko: Weź pod uwagę światła dostępne w miejscu docelowym i alternatywne lotniska, naprowadzanie ścieżki poślizgu (Vasi/PAPI lub ILS), NOTAM dla zamkniętych pasów startowych oraz krótsze lub zasłonięte pola. Przestrzeń powietrzna: Jeśli podróż odbywa się po odległych obszarach, noś odpowiednią odzież, wodę i sprzęt ratunkowy; Sprawdź przestrzeń powietrzną i wszelkie tymczasowe ograniczenia lotów (TFR) na trasie. Nocna pora Latanie wymaga szczególnej uwagi — przygotuj się do latania IFR, jeśli utracisz wizualne odniesienie do horyzontu, zapewnij bezpieczne lądowanie awaryjne i przed lotem wszystkie światła samolotu, niosąc co najmniej dwie latarki.
17.3.11 E = Ciśnienia zewnętrzne #
Naciski zewnętrzne to wpływy zewnętrzne w stosunku do lotu, które tworzą poczucie presji, aby ukończyć lot – często kosztem bezpieczeństwa. Czynniki obejmują kogoś, kto czeka na lotnisku na przylot lotów; Pasażer pilot nie chce zawieść; Chęć wykazania się kwalifikacjami pilota lub zaimponowania komuś (prawdopodobnie dwa najniebezpieczniejsze słowa w lotnictwie to „Obejrzyj to!”); chęć spełnienia określonego celu osobistego („Get-Home-Itis”, „Get-There-Itis” i „Les-Go-Itis”); Ogólna orientacja pilotów na osiągnięcie celu; oraz presja emocjonalna związana z uznaniem, że poziom umiejętności i doświadczenia może być niższy niż chciałby pilot. Zarządzanie presją zewnętrzną jest najważniejszym kluczem do zarządzania ryzykiem, ponieważ jest to jedyna kategoria ryzyka, która może spowodować, że pilot zignoruje wszystkie inne czynniki ryzyka.
Stosowanie osobistych standardowych procedur operacyjnych (SOPS) jest jednym ze sposobów zarządzania ciśnieniami zewnętrznymi: przeznacz czas na wycieczkę na dodatkowe zatrzymanie paliwa lub nieoczekiwane lądowanie z powodu pogody; mieć alternatywne plany na spóźnione przybycie; Na naprawdę ważne wycieczki zaplanuj wyjazd na tyle wcześnie, że wciąż będzie czas na jazdę; Doradź tym, którzy czekają w miejscu docelowym, że przybycie może być opóźnione; zarządzać oczekiwaniami pasażerów; I wyeliminuj presję, aby wrócić do domu, niosąc mały zestaw na noc podczas każdego lotu.
Kluczem do zarządzania presją zewnętrzną jest bycie gotowym na opóźnienia i akceptowanie opóźnień. [Figure 17-6]
