Podczas wykonywania startów i wznoszenia z pól, na których obszar startu jest krótki lub dostępny obszar startu jest ograniczony przez przeszkody, pilot powinien operować samolotem z maksymalnym limitem jego możliwości działania startu. Aby bezpiecznie odejść z takiego obszaru, pilot musi sprawować pozytywną i precyzyjną kontrolę nad położeniem samolotu i prędkością lotu, aby start i wspinaczka skutkowały najkrótszym przechyleniem pod ziemią i najostrzejszym kątem wznoszenia. [Rysunek 6-8] Pilot powinien skonsultować się i postępować zgodnie z sekcją wydajności AFM/POH, aby uzyskać ustawienie mocy, ustawienie klapy, prędkość lotu i procedury określone przez producenta samolotu.

Pilot powinien posiadać odpowiednią wiedzę na temat użytkowania i skuteczności najlepszej prędkości kąta wzniesienia (VX) oraz najlepszej prędkości wznoszenia (VY) dla konkretnej marki i modelu latania samolotem w celu bezpiecznego wykonania startu przy maksymalnych osiągach.
Rolka startowa #
Wystartowanie z krótkiego pola wymaga rozpoczęcia startu od samego początku obszaru startu. W tym momencie samolot jest wyrównany z zamierzoną ścieżką startową. Jeśli producent samolotu zaleca użycie klap, są one wydłużane o odpowiednią ilość przed rozpoczęciem rolki startowej. Pozwala to pilotowi poświęcić pełną uwagę odpowiedniej technice i osiągom samolotu podczas startu.
Pilot powinien stosować moc startową płynnie i nieprzerwanie, bez wahania, aby jak najszybciej przyspieszyć samolot. Niektórzy piloci wolą trzymać hamulce, dopóki nie zostaną osiągnięte maksymalne możliwe do uzyskania obroty silnika na minutę (RPM) przed umożliwieniem samolotowi rozpoczęcia biegu startowego. Nie ustalono jednak, że ta procedura powoduje krótszy start startu we wszystkich lekkich, jednosilnikowych samolotach. Samolot może toczyć się z pełnym ciężarem na głównych kołach i przyspieszyć do prędkości startu. W miarę postępu rzutu na start pilot powinien dostosować położenie pochylenia samolotu i AOA, aby osiągnąć minimalny opór i maksymalne przyspieszenie. W samolotach typu nos-koło wiąże się to z niewielkim wykorzystaniem sterowania windą, ponieważ samolot jest już w położeniu z niskim oporem.
Wystartowanie #
W miarę zbliżania się VX pilot powinien wywierać presję na podnośnik wsteczny, aż osiągnie odpowiednie nastawienie VX, aby zapewnić płynne i mocne podniesienie lub obrót. Ponieważ samolot przyspiesza szybciej po starcie, pilot powinien zastosować dodatkową presję podnośnika wstecznego, aby utrzymać stałą prędkość. Po wzbiciu się w powietrze pilot będzie utrzymywał wznoszenie na poziomie skrzydeł w VX, dopóki wszystkie przeszkody nie zostaną usunięte lub jeśli nie ma żadnych przeszkód, aż do osiągnięcia wysokości co najmniej 50 stóp nad powierzchnią startu. Następnie pilot może nieznacznie obniżyć położenie nachylenia i kontynuować wznoszenie na Vy, aż do osiągnięcia bezpiecznej wysokości manewrowej. Pilot powinien zawsze pamiętać, że próba przedwczesnego ściągnięcia samolotu z ziemi lub zbyt stromo wspinania się może spowodować, że samolot zejdzie na pas startowy lub wejdzie w kontakt z przeszkodami. Nawet jeśli samolot pozostanie w powietrzu, dopóki pilot nie osiągnie VX, początkowa wspinaczka pozostanie płaska, co zmniejsza zdolność pilota do pomyślnego wykonania wspinaczki i/lub oczyszczenia przeszkód.

Celem jest obrót do odpowiedniego położenia wysokości przy (lub w pobliżu) VX. Pilot powinien mieć świadomość, że niektóre samoloty mają naturalną tendencję do podnoszenia się na długo przed dotarciem do VX. W tych samolotach może być konieczne umożliwienie samolotowi oderwania się w efekcie naziemnym, a następnie zmniejszenie nastawienia pochylenia do poziomu, aż samolot przyspieszy do VX z kołami tuż przed powierzchnią pasa startowego. Ta metoda jest lepsza niż zmuszanie samolotu do pozostawania na ziemi z naciskiem na sterowanie windą do przodu, dopóki nie zostanie osiągnięty VX. Utrzymanie samolotu na ziemi niepotrzebnie wywiera nadmierny nacisk na przednie koło i może spowodować „taśnięcie taczki”. Utrudnia to również przyspieszenie i ogólną wydajność samolotu.
Początkowa wspinaczka #
W przypadku startów na krótkich polach podwozie i klapy powinny pozostać w pozycji startowej, dopóki samolot nie będzie wolny od przeszkód (lub zgodnie z zaleceniami producenta) i ustalono Vy. Dopóki wszystkie przeszkody nie zostaną usunięte, pilot powinien utrzymywać ostrość poza samolotem, zamiast sięgać po podwozie lub kontrole klap lub zaglądać do wnętrza samolotu z jakiegokolwiek powodu. Gdy samolot jest ustabilizowany w Vy, podwozie (jeśli jest chowane) i klapy powinny być schowane. Zwykle zaleca się podnoszenie klap w odstępach, aby uniknąć nagłej utraty siły nośnej i osiadania samolotu. Pilot powinien następnie zmniejszyć moc do normalnego ustawienia wznoszenia lub zgodnie z zaleceniami producenta samolotu.
Typowe błędy w wykonywaniu startów na krótkich polach i maksymalnej wydajności to:
- Brak przeglądu AFM/POH i wykresów wydajności przed startem.
- Brak odpowiedniego oczyszczenia terenu.
- Niewykorzystanie wszystkich dostępnych obszarów pasa startowego/startu.
- Brak odpowiedniego przycięcia samolotu przed startem.
- Przedwczesne podnoszenie skutkujące dużym opórem.
- Niepotrzebnie trzymając samolot na ziemi z nadmiernym naciskiem podnośnika do przodu.
- Niedostateczny obrót skutkujący nadmierną prędkością po starcie.
- Niemożność osiągnięcia/utrzymania VX.
- Mocowanie na wskaźniku prędkości lotu podczas początkowego wznoszenia.
- Przedwczesne wycofanie podwozia i/lub klap skrzydeł.