Chociaż zwykle lepiej jest startować bezpośrednio na wietrze, gdy tylko jest to możliwe lub praktyczne, istnieje wiele przypadków, w których okoliczności lub osąd wskazują inaczej. Dlatego pilot musi znać zasady i techniki związane z startami z bocznego wiatru, a także te dotyczące normalnych startów. Boczny wiatr wpływa na samolot podczas startu, podobnie jak podczas kołowania. Mając to na uwadze, pilot powinien mieć świadomość, że technika stosowana do korekcji bocznego wiatru podczas startów jest ściśle zbieżna z technikami korekcji bocznego wiatru stosowanymi do kołowania.
Rolka startowa #
Technika stosowana podczas początkowego rzutu na boczny wiatr jest generalnie taka sama jak technika stosowana w normalnym rzucie startowym, z tym wyjątkiem, że pilot musi przyłożyć nacisk lotu do bocznego wiatru. Podnosi to lotkę na skrzydle pod wiatr, nakłada na to skrzydło siłę skierowaną w dół, aby przeciwdziałać sile podnoszącej bocznego wiatru, a tym samym zapobiega podnoszeniu się skrzydła. Pilot powinien pamiętać, że skoro lotki i ster są odchylone, opór wzrośnie; Dlatego należy oczekiwać mniejszej wydajności startu, dopóki samolot nie znajdzie się na poziomie skrzydeł w skoordynowanym locie podczas wznoszenia.
Podczas kołowania do pozycji startowej, konieczne jest, aby pilot sprawdził skarpetę wiatru i inne wskaźniki kierunku wiatru pod kątem obecności bocznego wiatru. Jeśli występuje wiatr boczny, pilot powinien przyłożyć pełne ciśnienie lotki na wiatr podczas rozpoczynania rolki startowej. Pilot powinien utrzymywać tę pozycję kontrolną, gdy samolot przyspiesza, i dopóki lotki nie staną się skuteczne w manewrowaniu samolotem wokół jego osi podłużnej. Gdy lotki staną się skuteczne, pilot odczuje wzrost nacisku na kontrolę lotki.
Trzymając nacisk lotki pod wiatr, pilot powinien użyć steru, aby utrzymać prostą drogę startu. [Rysunek 6-4] Ponieważ samolot ma tendencję do pokonywania wiatru na wietrze na ziemi, pilot zazwyczaj stosuje ciśnienie steru z wiatrem. Gdy pilot zwiększa moc do startu, powstały współczynnik P powoduje odchylenie samolotu w lewo. Chociaż to odchylenie może być wystarczające, aby przeciwdziałać tendencji samolotu do wiatru na wiatr z prawej strony, może to pogorszyć tę tendencję w wietrze bocznym od lewej. W każdym razie pilot powinien wywierać nacisk steru w odpowiednim kierunku, aby samolot toczył się prosto w dół pasa startowego.

Wraz ze wzrostem prędkości do przodu samolotu, pilot powinien przyłożyć wystarczające ciśnienie lotki do bocznego wiatru, aby utrzymać poziom skrzydeł. Efekt komponentu bocznego wiatru nie zniknie całkowicie; Dlatego pilot musi utrzymać pewne ciśnienie lotek podczas rolki startowej. Jeśli skrzydło pod wiatr wzrośnie, ilość powierzchni skrzydła wystawionego na boczny wiatr wzrośnie, co może spowodować utratę bocznego ustawienia samolotu z osią drogi startowej i „pominięcie”. [Rysunek 6-5] Pilot używa nacisku steru, aby utrzymać podłużną oś samolotu równolegle do linii środkowej drogi startowej.
To „pomijanie” jest zwykle wskazywane przez serię bardzo małych odbić spowodowanych przez samolot próbujący lecieć, a następnie osiadając z powrotem na pas startowy. Podczas tych odbić boczny wiatr również ma tendencję do przesuwania samolotu na boki, a te odbicia przekształcają się w pomijanie. To pomijanie boczne powoduje poważne naprężenia boczne na podwozie i może spowodować uszkodzenie konstrukcyjne.
Podczas przechyłu startu z bocznym wiatrem ważne jest, aby pilot utrzymywał wystarczające ciśnienie lotki pod wiatr, aby nie tylko powstrzymać podnoszenie skrzydła nawietrznego, ale także utrzymać to skrzydło w dół, aby samolot wpadł na wiatr na tyle, aby przeciwdziałać dryfowi natychmiast po wystartowaniu.
Wystartowanie #
Gdy koło nosowe unosi się z pasa startowego, pilot powinien utrzymywać nacisk lotki pod wiatr. Może to spowodować uniesienie skrzydła z wiatrem, a główne koło z wiatrem z wiatru najpierw uniesie się z pasa startowego, a pozostała część rolki startowej zostanie wykonane na jednym głównym kole. Jest to akceptowalne i jest lepsze niż pomijanie boczne.
Jeśli istnieje znaczny boczny wiatr, pilot powinien trzymać główne koła na ziemi nieco dłużej niż podczas normalnego startu, aby można było wykonać gładki, ale bardzo zdecydowany start. Dzięki temu samolot może opuścić ziemię pod bardziej pozytywną kontrolą i pomaga mu pozostać w powietrzu, podczas gdy pilot ustala odpowiednią ilość korekcji wiatru. Co ważniejsze, ta procedura pozwala uniknąć nakładania nadmiernych obciążeń bocznych na podwozie i zapobiega ewentualnym uszkodzeniom, które wynikałoby z powrotu samolotu na pas startowy podczas dryfowania.
Ponieważ oba główne koła opuszczają pas startowy, samolot zaczyna dryfować na boki z wiatrem, ponieważ tarcie gruntu nie jest już czynnikiem zapobiegającym ruchom bocznym. Aby zminimalizować ten ruch boczny i zapobiec podnoszeniu się skrzydła z wiatrem, pilot powinien ustalić i utrzymać odpowiednią ilość korekcji wiatru poprzecznego przed startem poprzez przyłożenie nacisku lotki na wiatr. Pilot powinien również w razie potrzeby wywierać nacisk steru, aby zapobiec pogodzie.

Początkowa wspinaczka #
Jeśli zostanie zastosowana odpowiednia korekta bocznego wiatru, statek powietrzny utrzyma wyrównanie z pasem startowym, przyspieszając do prędkości startu, a następnie utrzymuje to ustawienie po wzbiciu się w powietrze. W miarę przyspieszania startu, wydajność lotu w górę będzie wzrastać wraz z prędkością statku powietrznego, powodując, że skrzydło pod wiatrem wytwarza większą siłę w dół, aw rezultacie przeciwdziała wpływowi wiatru bocznego. Jarzmo, które zostało początkowo zamienione na wiatr, może być rozluźnione w stopniu niezbędnym do utrzymania samolotu w linii z pasem startowym. Gdy statek powietrzny stanie się latalny i unoszący się w powietrzu, skrzydło, które jest pod wiatr, będzie miało tendencję do niższego w stosunku do drugiego skrzydła, co wymaga jednoczesnego wejścia steru w celu utrzymania wyrównania drogi startowej. Spowoduje to początkowo poślizg samolotu. Jednakże, gdy samolot ustala wznoszenie, nos powinien być obrócony w wiatr, aby zrównoważyć wiatr poprzeczny, skrzydła doprowadzone do poziomu i wejście steru dopasowane do utrzymania wyrównania drogi startowej (krabanie). [Rysunek 6-6] Mocne i pozytywne użycie steru może być wymagane, aby utrzymać samolot skierowany w dół pasa startowego lub równolegle do linii środkowej. W przeciwieństwie do lądowania, wyrównanie drogi startowej (utrzymujące się nad pasem startowym i jego wydłużoną osią środkową) ma kluczowe znaczenie dla utrzymania samolotu równolegle do linii środkowej. Pilot powinien następnie mocno i agresywnie wywierać nacisk steru, aby utrzymać samolot prosto w dół pasa startowego. Jednakże, ponieważ siła bocznego wiatru może się znacznie różnić w promieniu kilkuset stóp od ziemi, pilot powinien często sprawdzać tor podłoża i w razie potrzeby dostosować kąt korekcji wiatru. Pozostała część techniki wznoszenia jest taka sama, jak podczas normalnych startów i podjazdów.

Najczęstsze błędy popełniane podczas wykonywania startów z bocznym wiatrem to:
- Brak przeglądu wydajności i wykresów AFM/POH przed startem.
- Brak odpowiedniego oczyszczenia terenu przed kołowaniem na aktywny pas startowy.
- Używanie mniejszego niż pełnego ciśnienia lotki na wiatr początkowo na rolce startowej.
- mechaniczne użycie kontroli lotek zamiast oceniania położenia bocznego samolotu na pasie startowym od
Wskazówki wizualne i zastosowanie wystarczającej lotki, aby utrzymać samolot pośrodkowo na pasie startowym.
- Pomijanie boczne z powodu niewłaściwego zastosowania lotek.
- Nieodpowiednia kontrola steru do utrzymania samolotu równolegle do linii środkowej i skierowana prosto przed
Wyrównanie z odniesieniami wizualnymi.
- Nadmierne wejście lotek w ostatnim etapie rolki startowej skutkujące stromym brzegiem na wiatr w
Wystartowanie.
- Nieodpowiednia korekta dryfu po wystartowaniu.